Yaşadığınız İstismarı Anlatmak: İnanılmayacağından Korkuyorsanız Kime, Nasıl ve Ne Zaman Söyleyeceğinizi Seçmek

Partnerinizin veya eski partnerinizin sizi duygusal olarak yok ettiğini hiç birine anlattınız mı? Eğer anlattıysanız, bunun korkutucu olduğunu bilirsiniz. Eğer anlatmadıysanız, muhtemelen sizi anlamamalarından veya 'O sadece sinirli biri', 'Çok abartıyorsun' diyerek geçiştirmelerinden korkuyorsunuz. Korkmak normaldir. Çünkü duygusal istismar morluk bırakmaz ve bunu kanıtlamak neredeyse imkânsızdır. Ama sessiz kalmak, istismarcının yarattığı izolasyonda kalmak demektir. İlk adımı nasıl atacağınızı ve anlaşılmazlığa çarpmamayı anlatıyoruz.

Neden Konuşmak Bu Kadar Korkutucu

Bir kişi yıllarca duygusal istismar içinde yaşadığında, öz saygısı yok olur. Kendinizi suçlamaya, utanmaya ve korkmaya alışırsınız. Ve anlatmaya karar verdiğinizde, tüm bu dehşeti dinleyici karşısında yeniden yaşarsınız. Dinleyici inanmayabilir, değersizleştirebilir veya 'Her şey o kadar da kötü değil' diyebilir. Böyle bir tepki, istismarın kendisinden daha çok acıtır: kendinizi daha da yalnız ve kapana kısılmış hissedersiniz.

Neden Özellikle Size İnanmıyorlar

İnsanlar genellikle yalnızca fiziksel veya cinsel istismarı kabul ederler - ve onu bile her zaman değil. Duygusal istismarı ise çoğu kişi istismar olarak görmez. Kalıp yargıları ekleyin: iri bir erkekseniz ve partneriniz kırılgan bir kadınsa, size daha az inanırlar. 'Kadınlar böyle şeyler yapmaz', diye düşünebilir bazıları. Ya da tam tersi: kadınsınız ama partneriniz de kadın ve bu kafa karıştırıcı. Sonuçta, en çok acıtan iç yaralarınız çevreniz için görünmez kalır.

Neden Konuşmak Gerekir

Neden susmak istediğinizi anlıyoruz. Ama aslında bunun size faydası ne? İşte dürüst bir konuşmanın sağladıkları:

• kendinize yalan söylemeyi bırakırsınız - yüksek sesle söylediğinizde gerçek daha gerçek olur;
• ayrılmak veya ayrılığı atlatmak için destek alırsınız;
• izolasyondan çıkar, insanlara geri dönersiniz;
• utanç yükünü üzerinizden atarsınız - utanç karanlıkta yaşar ve ışık onu yok eder;
• gaz aydınlatmayı durdurursunuz - sizi kendi algınızdan şüphe ettiren, kendinizle ve istismarcıyla yaptığınız o bitmek bilmeyen tartışmayı.

Kime Söyleyeceğinizi Nasıl Seçersiniz

İlk tanıştığınız kişiye her şeyi dökmeniz gerekmez. Sizi dinleyebileceğini düşündüğünüz biriyle başlayın. Bu bir arkadaş, akraba, psikolog veya doktor olabilir - önemli olan kişinin güvenli olmasıdır. Düşünün: çevrenizde kim partnerinizi idealize etmiyor? Kim onun davranışını haklı çıkarmaz? Kim tavsiye vermek yerine dinlemeyi biliyor? Eğer böyle biri yoksa, eğitimli kişilerin bulunduğu bir yardım hattını arayın.

Yıkılmadan Nasıl Söylersiniz

Ne söylemek istediğinizi önceden düşünün. 'İlişkide istismar yaşıyorum ve desteğe ihtiyacım var' diyerek başlayabilirsiniz. Sözünüzü keser veya değersizleştirirlerse - susmayın. 'Senden beni duymanı istiyorum, yargılamanı değil' deyin. Eğer kişi buna hazır değilse - bu sizin suçunuz değil, bu dinleyici uygun değil. İnanmayanlara güç harcamayın. İnanacak olanları arayın.

Tepki Kötü Olursa Ne Yapmalısınız

Hazırlansanız bile anlayışsızlıkla karşılaşabilirsiniz. Bu acıtır, ama bu, gerçeği söylemenin gereksiz olduğu anlamına gelmez. Bir adım attınız - bu zaten bir güçtür. Unutmayın: başkalarının tepkisi onların sınırlamalarıdır, sizin suçunuz değil. Herkesi ikna etmek zorunda değilsiniz. Göreviniz, 'Sana inanıyorum' diyecek en az bir kişi veya uzman bulmak. Bu, iyileşmeye başlamak için bir dayanak olacaktır. Ve ilk seferde olmazsa - tekrar deneyin. Duyulmayı hak ediyorsunuz.