Şiddet Sonrası Rahim İçi Araç Bedenim Üzerindeki Kontrolümü Nasıl Geri Kazandırdı

Cinsel şiddetten bahsettiğimizde, özellikle bunu yaşamamış kişilerle konuşurken, sohbet sıklıkla yanlış yöne sapar: «Gerçekten direndin mi?», «Neden gittin?», «Neden şikayet etmedin?». Tanıdık geldi mi? Bana öyle. Bu tür sorular yardımcı olmaz. Daha da fazla güç alır ve sadece her şeyden kendini suçlu hissetme duygusunu güçlendirir. Ama başka bir yol var — bedenin üzerindeki gücü geri kazanmak. Ve bazen bu hiç beklediğiniz gibi görünmez.

Bunun bir rahim içi araç olacağını beklemiyordum

Erkek arkadaşımın şiddetinden sonra bedenime güvenmeyi bıraktım. Eskiden nötr olan şeyler korkutucu hale geldi. Duş bile bir sınav haline geldi: ya bir arkadaşımdan yanımda minderde oturmasını isterdim ya da aynada kendimi görmemek için karanlıkta yıkanırdım. Beden artık bir yuva değildi. Tek bir şey istiyordum — onu her ne pahasına olursa olsun korumak. Ve en güvenilir koruma bana rahim içi araç gibi geldi.

İronik olan şu ki, sakinlik getirmesi gereken prosedür, tam da en çok korktuğum şeyi gerektiriyordu: uzanmak, bacakları açmak ve yabancı birinin sana uygun gördüğü şeyi yapmasına izin vermek. Neredeyse vazgeçiyordum.

Her şeyi değiştiren neydi

Travma yaşamış kişilerle çalışan bir doktor buldum. Prosedürden önce her adımı açıkladı. Ağrı kesici seçenekleri sundu. Ama gülme gazını reddettim — bilinçteki herhangi bir değişikliğin kontrolümü kaybettireceğini düşünüyordum. Bunun yerine bir ağrı kesici ve rahim ağzını yumuşatmak için vajinal bir tablet aldım. Onu evde, yurtta yerleştirmek iğrenç ve utanç vericiydi, ama oda arkadaşım bana destek oldu ve bu yardımcı oldu.

Prosedür sırasında doktor sürekli her şeyin yolunda olup olmadığını sordu ve biliyordum: «dur» deseydim her şey derhal dururdu. Sevgili birinin benim için hazırladığı bir çalma listesi çalıyordu. Acı verici ve rahatsız ediciydi, ama bu sonlu, öngörülebilir bir acıydı ve durumu ben kontrol ediyordum. Her şey bittiğinde ağladım — ama acıdan değil, gururdan. Bedenim mahrem bir şey yaşadı ama ihlal edilmedi. Bu his benim için bir keşif oldu.

Bu her derde deva değil, ama benim için bir adım

Rahim içi araç seksü kolaylaştırmadı ve sinir sistemimden korkuyu silmedi. İyileşme uzun ve inişli çıkışlı bir şey. Bedenim hala tehlike ile rahatsızlığı karıştırıyor. Ama yeni, kalıcı bir kontrol duygusu edindim. Anılar üşüştüğünde bile, bedenimle ne yapacağımı seçme hakkım olduğunu biliyorum.

Bunu herkes gidip rahim içi araç taksın diye anlatmıyorum. Bu benim seçimimdi, tam da burada ve şimdi bana uygun olan. Yarın onu çıkarmak istersem — kimi arayacağımı biliyorum. Travma temelli seçim herkeste farklıdır. Önemli olan — bunun senin olması.

Hatırlanması gerekenler

Şiddet yaşadıysanız, «doğru» başa çıkma konusunda başkalarının beklentilerine uymak zorunda değilsiniz. Kimi psikoloğa gider, kimi spor yapar, kimi tıbbi bir prosedüre karar verir. Tüm bu yollar — kontrolü geri kazanmakla ilgilidir. Ve yanınızda rızanın bir formdaki onay kutusu değil, sürekli bir diyalog olduğunu anlayan doktorların olması çok önemlidir. Jinekoloğunuza travmatik deneyimi olan kişilerle çalışmaya hazır olup olmadığını, prosedürün kesilip kesilemeyeceğini, hangi ağrı kesici seçeneklerinin olduğunu sorun. Sizi duymadıklarını hissediyorsanız — başka bir uzman arayın. Özenli bir yaklaşım hakkına sahipsiniz.

Hikayemden ve kararlarımdan utanmayı bırakmam zaman aldı. Travma seçimimi etkiledi, ama onu benim yapan tam da özerklikti.